۱۳۸۹ تیر ۶, یکشنبه

شوالیه یی پشت در توالت

بزرگترین مشکل من تو سن ِ سه / چهار سالگیم گیر کردن پشت ِ در توالت بود / فرقی نداشت توالت خونه ی مامان بزرگم اینا باشه یا توالت مهد کودک مون یا حتی توالت خونه ی همسایه مهم این بود که من پشت درش گیر می کردم تا یکی بیاد منو دربیاره بیرون از اونجا ! این راز مشترک و فقط من می دونستم و مامانم و مربی مهد کودکم / بقیه رو حاضر بودم بمیرم و نفهمن !
یه روزایی که مامانم نبود اگه مهمون نداشتیم در توالت و نمی بستم و می رفتم اگرم که کسی بود یه دفتر نقاشی و دو تیکه بیسکویت با خودم می بردم اون تو که نه از گشنگی بمیرم نه حوصله ام سر بره تا یکی بخواد بره توالت و در باز کنه و من بیام بیرون / به روی خودمم نمی اوردم که من کلا با مقوله ی توالت و در ِ توالت مشکل دارم !
مهم ترین همبازی من تو بچگی حامد پسر همسایمون بود که من هر روز می رفتم خونه شون بازی / یادمه یه روز که از فرط جیش داشتم به خودم می پیچیدم و آبروداری می کردم حامد بلند شد که بره توالت و منم پشت سرش که میشه منم باهات بیام توالت / اون بنده خدا هم چند تا رنگ عوض کرد و یکم دورو بر نگاه کرد و گفت چرا اخه ؟ / منم که عمرا خودم و لو می دادم به حربه ی تهدید متوسل شدم و گفتم یا با من میای توالت یا دیگه نمیام خونتون بازی / اون بیچاره هم راضی شد حالا ما تو توالت نرفته مامان حامد سر رسید و یه آبرویی از ما برد که نگو !
توبیخ / مامان بابای حامد و داداشش که پنج سال از ما بزرگتر بود و مامانم و بابام و داییم که اون موقع پیش ما بود و جمع کرده بود ما رو نشونده بودن وسط که داشتین چی کار می کردین ؟ / یادمه بابام می خندید اما مامانم عصبانی بود و مامان حامد که انگار ما رو موقع کار خلاف گرفته باشه سخنرانی می کرد فکر کنم اگه دو سال بزرگترم بودیم می بردمون پزشک قانونی ! خلاصه بعد از کلی سخنرانی ِ مامانش مربوط به جنسیت و این حرف ها که من خیلی چیزی ازش نمی فهمیدم و داشتم از حجم جیش تو مثانه م می مُردم قضیه خاتمه پیدا کرد اما دیگه بازی بی بازی و خونه ی حامد اینا و خود حامد ممنوع !
خوشبختانه قضیه یه ماهه یادشون رفت و ما تونستیم تو خونه ی هم که نه ، اما تو حیاط بازی کنیم / احتمالا چون حیاط توالت نداشت!
حالا مهمترین قسمت موضوع این شد که قهرمان بچگی های من نه بَت من بود نه سوپرمن نه شوالیه یی با اسب سفید که بپره بیرون از یه جایی و منو با خودش ببره / قهرمان و خدای ِ من تو بچگی برادر ِ ده یازده ساله ی حامد بود / اون کسی که دل سوزانه پشت در توالت می ایستاد تا کار من تموم شه و در و واسم باز می کرد و چیزی به روم نمی آورد !
 بعدها خودم یاد گرفتم در و باز کنم و بعد تر ها اونا واسه همیشه از اون خونه رفتن !


۲۵ نظر:

  1. من تو بچگی کابوسم پی پی کردن بود، اصلا یه مشکل حادی باهاش داشتم، تا مدتها هم برا پی پی کردن پوشک میشدم، تا اون جا حاد بود وضعیت که بابام میگفت احتمالا سر عروسیتم این مشکلو خواهی داشت!!
    راستی، مثانه درسته نه مسانه.

    پاسخحذف
  2. دلم ميخواد همين الان بغلت كنم

    پاسخحذف
  3. وای چه با مزه !! خداییش دلم بیشتر از همه برای حامد سوخت :))

    پاسخحذف
  4. داستانهای منو توالت.تقدیم به حامد !

    پاسخحذف
  5. خب توضیح میدادی بَچَم. مامانت که در جریان بود...

    پاسخحذف
  6. راستشو بگو این شوالیه گوش و دماغش رو می گرفت یا نه ؟ اگر نمی گرفته که الان احتمالا دچار تنگی نفس شده

    پاسخحذف
  7. manam tajrobeye gir kardan tu wc ro tu bachegi dashtam
    rasti mage to dokhtari?

    پاسخحذف
  8. به haafez :
    آره دخترم / اونم یه دختر بیست و سه ساله !

    پاسخحذف
  9. من همین مشکل رو با چراغ داشتم، اونوقتام برق زیاد میرفت، کافی ب.د من اون تو باشم و برق بره، کار کرده نکرده میپریدم پیرون :)) یادش بخیر.

    پاسخحذف
  10. من تو توالت سخنراني مي كردم...تازه يه كار ديگه هم مي كردم...پست منو عشق با صوت خوندن رو بخون...شايد يه كم بخندي

    پاسخحذف
  11. توالت جای خوبی است. آرام و دوست داشتنی و تفکر بر انگیز. به شرطیکه فرنگی و با تهویه باشد

    پاسخحذف
  12. یکی از این آواز موزیکال های فرانسوی است و لیوان چایم دستم و خنده ام که گاهی از دستم در میره و رفیقم از اون اتاق میگه هی دختر به چی مخندی و من جواب میدم : به این شوالیه پشت در دستشویی...
    ...
    .....
    اون آقای شین ات رو خیلی دوس داشتم دختر .

    پاسخحذف
  13. تو دستشویی چی میکشیدی اونوقت؟
    چه ماجرای جالبی بود...
    توالت خونه ی ما معتدل ترین جاس تو خونه
    تابستونا خنک...زمسنوتا گرم...

    پاسخحذف
  14. :)))))
    از گودر اومدم فقط همینو بنویسم
    :))))

    پاسخحذف
  15. همیشه بهترین ایده های نقاشی تو توالت به ذهنم میرسید(البته فقط تو بچگیم).
    در مورد پست قبلی (من-او-تو):هر وقت با پدرم بحثمون میشد بهم میگفت: کافر، بی خدای کمونیست. و من کلی حال میکردم و بابام بدتر حرصش میگرفت

    پاسخحذف
  16. :))
    عالی
    من حتما درین مواقع اونقدر گریه می کردم که کبود شم؟!

    پاسخحذف
  17. چقدر دوست دارم این تیپ نوشتن هات رو...

    پاسخحذف
  18. خوب مشکلت با باز کردن در چی بود؟!

    پاسخحذف
  19. این کامنت مال مطلب دو نسخه کپی ، پشت و رو که کامنتشو بستی!!...
    اگه اونطوری بود ! اونوقت لذت حسرت خوردن رو آرزو میکردیم...د آخه ما موجودات لامصب چی میخواییم از این زندگی کوفتی!؟ گاهی وقت ها حس میکنم مزخرفترین اتفاق زندگیم تولدم بوده...کامم رو تلخ کرد این مطلبت و ازش مثل یه قهوه ی قجری لذت بردم

    پاسخحذف
  20. من مدتی هست که وبلاگ شما را می خونم
    فقط می خواستم بگم
    واقعا جالب می نویسید
    یک جور حس ...خوب؟!...توی نوشته ها هست و توی کلمه ها
    شاید گفتنش زیاد مهم نبود
    اما کلا می خواستم بگم که نوشته ها را خیلی دوست دارم
    ...:دی
    باید می گفتم نه؟؟!!!..هوم

    پاسخحذف
  21. عجب. خوب شد اینو گفتی. آخ یه نفر هم قدیما بود که همش دوست داشت با این و اون بره توالت و من هنوزم که هنوزه مسخره ش میکنم، نکنه داستانش این بوده و اون بنده خدا روش نمیشده بگه.

    پاسخحذف
  22. خداااااااااااا بود. برادر حامد رو خدا رحمت كنه هر جا كه هست! اگه نبود مي دوني چند بار منفجر مي شدي؟؟؟؟!!!

    پاسخحذف
  23. بیکار تو توالت!!!؟؟؟؟تا الان حسابی فکرت بازشده حتماٌ؟؟

    پاسخحذف